0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

/  Toprağını ekmekte zorlanan, gübre ile tohum maliyeti altında ezilen çiftçi tasarruf genelgeleriyle oyalanıyor. İki yıl önce yayımlanan kısıtlama kararları; kamu kurumlarında harcamaların kesilmesini, verimliliğin artırılmasını hedefliyordu. Tarlasında üretim savaşı veren köylü, pazarda domatesi taneyle alan dar gelirli kemer sıkarken; kamu kaynakları gösterişli kutlamalara harcanıyor.

Bir milletvekilinin bayram tebriği için kullanılan zarfın üzerindeki 125 liralık posta pulu, tarım emekçisinin alın terinin nerelere savrulduğunu kanıtlıyor. Üretim olsun, gönenç gelsin diyenlerin çığlığına kulak tıkandığı bu düzende; tek bir kartın gönderim bedeli bile vicdanları yaralıyor.

Hukuk ile hakça bölüşümün işlemediği, üreticinin hakkının gözetilmediği bir ortamda “tasarruf” sözcüğü anlamını yitiriyor. Yurttaşın sofrasından eksilen ekmek, vekillerin posta giderlerine dönüşüyor. Halkın gözü kulağı olan basın kuruluşları zorluk çekerken, bu denli büyük savurganlığın sürmesi kabul edilemez. Ülkenin erince kavuşması için harcamaların kısıtlanması, kaynakların üretime aktarılması gerekiyor.

TariminSesi.Com.Tr internet sitesinde yayınlanan içerikleri kaynak göstererek alabilirsiniz.